تنها تو بدان مهربان خدای من ...

بهاری دیگر گذشت و من اکنون به باوری رسیده ام که گویی تا قبل از این در خود نیافتم... و آن اینکه تا طرز فکرت تغییر نیابد، زیبایی زندگی, را لمس نخواهی کرد... زیبایی و زشتی زندگی, در نگاه من است خوشبختی و بدبختی در دستان, من است و اکنون این منم که باید برگزینم که میخواهم بسوزم یا بسازم؟؟؟ و البته که ساختن انتخاب من است تا به امروز هرچه بوده فراموش خوشبختی فردا سهم من است......

باز هم نشد که بشود ... باز هم به فراموشی سپردم پیمانم را ... نمی دانم چرا اینگونه گرم و سرد می شوم ... گاهی آنقدر مصمم در تغییر ... گاهی اینچنین بی تفاوت نسبت به همه چیز ...مرا چه شده ؟؟؟ خود را نمی فهمم ... دردم چیست نمی دانم !!! تنها این را میدانم که پریشان و حیرانم ... به دنبال خود می گردم ... پیدا نمی کنم که نمی کنم ... سال هاست که این چنین در خود گمم ... گویی اصلا نمی دانم چه می خواهم از این دنیا ؟!! حال بدی ست این سردرگمی ... سخت است این که ندانی چه چیز درست است و چه چیز غلط ... کاش خدا با...

بتاز و بتاز ... این روزها از آن توست ... دل ها دست توست ... بشکن و بشکن ... خدا می نگرد ... می بخشد و می بخشد ...اصلا او خدای مهر و بخشش است ... بی نهااایت ... بیکرااان ... مهر است و مهر اما وای به روزی که آه این دل های شکسته عرش خدا را بلرزاند ... آن روز بد تاوان میگیرد ... تاوان دل هایی را که فریاد رسی جز او ندارند ... و به دادگاه عدل الهی شکایت برده اند ... میرسد آن روز که حکمش را صادر کند ... و بر دل مظلوم مرهم بنهد ... منتظر آن روز میمانم ... و تو بدان ... روزی به جرم قتل دلم قصاص خواهی شد ...